Ervaringen bezoekers

Laurens, 30 jaar: “Doorbreken van mijn gewone manier van denken”.
Ik begon de gesprekken met Margit omdat ik ongelukkig was met mijn baan, terwijl ik niet durfde om iets aan de situatie te veranderen. De gesprekken met Margit hebben me geholpen om dit probleem vanuit een ander perspectief te benaderen. Het was erg leuk te ervaren hoe een gesprek me steeds meer naar de vraag geleid heeft waar het echt om ging. En om te realiseren wat er eigenlijk achter stond: ik was bang om te falen. Door dit te realiseren en me af te vragen wat falen eigenlijk is, zijn bepaalde kwesties veel scherper geworden. Dit heeft mij rust en ruimte gegeven om mijn probleem op een andere manier aan te pakken. De gesprekken hebben me geholpen mijn gewone manier van denken te doorbreken en er een nieuwe conclusie aan te verbinden. Zo was het ongelukkig zijn met mijn baan op eens geen probleem meer, maar een nieuwe uitdaging om een andere weg in te slaan en weer een stap vooruit te zetten. Margit, bedankt!

 

Kirsten, 27 jaar : “Relativeren van angsten”.
In gesprekken met Margit werd ik gedwongen om woorden te geven aan mijn gedachten. Een bepaalde woordkeuze ‘verraadt’ soms hoe ik over bepaalde dingen denk. Margit pikte deze woorden eruit en liet mij ze ontleden. Mede hierdoor kwam ik erachter wat mijn denkpatronen zijn en dat sommige daarvan berusten op angsten. Wanneer mij dan een vraag werd gesteld over deze angsten, dan bleken ze vooral in mijn hoofd te bestaan; ze hadden weinig met de praktijk te maken. Door op deze manier te relativeren, ontstond er ruimte in mijn hoofd om de dingen anders aan te pakken en daarmee mijn doel te behalen zonder mijzelf te verliezen.

 

Titia, 58 jaar: “De vraag mag er zijn”.
Door een serie gesprekken met Margit heb ik kunnen ontdekken wat filosofische gespreksvoering teweeg kan brengen. De vraag mag er zijn! In het contact met Margit ontdekte ik welke vraag van mij in het moment voorliggend is. En door de vraag dagelijks actief bij me te hebben komen er ontdekkingen. Zeer waardevol. Margit verstaat de kunst van filosofische gespreksvoering. Ze is betrokken, betrouwbaar, hartelijk en deskundig. Zo kan ze terugkomen bij een onderwerp dat eerder lichtjes is aangeroerd en zo subtiel de leiding nemen in het gesprek. Mijn vragen over “omgaan met mijn grenzen” en “onaangepast mezelf zijn” zijn niet weg, ze lopen met me mee. Dit actieve en intense proces heeft me inzichten gegeven en me wijzer gemaakt. Dank Margit!

 

Lyn, 24 jaar: “Leren te accepteren”.
Voordat mijn gesprekken met Margit begonnen, was ik net afgestudeerd. Ik hoorde van vele medestudenten dat zij of al een baan hadden, of in elk geval andere plannen hadden. Het leek alsof iedereen zijn volgende stap had uitgevogeld, behalve ik. Ik vond het erg lastig om de overstap te maken van een student naar een ‘volwassene’. Het meest waardevolle wat ik heb geleerd van mijn tijd met Margit, is acceptatie. Om mezelf te accepteren zoals ik ben en vooral dat het niet erg is als je niet weet wat je wilt. Dat er meer mensen zijn die hetzelfde meemaken als ik, ook al lijkt het soms van niet. Margit is een hele fijne, warme gesprekspartner die goed luistert en je bovenal in je waarde laat en niet over je oordeelt. Hier ben ik dan ook zeer dankbaar voor.

 

Tim, 27 jaar: “Verrassend, prettig en leerzaam”.
Voor mij waren de gesprekken met Margit heel prettig en leerzaam. Van te voren dacht ik dat ik de gespreksonderwerpen die ik aandroeg redelijk goed had doordacht. Het verraste me daarom dat we al bevragend steeds weer nieuw licht konden laten schijnen op een idee, vooronderstelling of redenatie. Dit heeft me geholpen vanzelfsprekende denkpatronen te doorbreken of belangrijke nuances aan te brengen. Tezamen met de fijne, open gesprekssfeer beschouw ik onze gesprekken als heel waardevol.

 

Ineke, 37 jaar: “Een liefdevolle loep”.
In eerste instantie dacht ik: ‘Is dit wel wat voor mij? Het is erg rationeel, praten over gedachten en deze uitpluizen’. Ik houd van praten, maar raak er ook in verstrikt. Ik heb geleerd dat ik juist moet voelen. In de gesprekken met Margit is er ruimte voor alles. Alles mag er zijn, wordt verwelkomd. Het móet er juist zijn! Margit stelt vragen die ik mezelf niet stel, gewoon omdat ik er niet op kom. Sommige dingen heb je aangenomen als waar. Die bevraag je niet meer. Ik had meteen door: ‘Ze gaat me nergens mee weg laten komen.’ Er is zorg voor elke gedachte, elk woord, alle gevoelens. Een liefdevolle loep die niks groter maakt dan nodig, en ook niks kleiner dan het is. Alles wordt serieus genomen, terwijl we af en toe ook echt hard kunnen lachen om gekke uitspraken of de dubbelheid van iets. Iets dat te lang nodeloos pijnlijk blijkt en wegvalt wanneer je het uitspreekt. Het daagde me uit om gedachten ook echt helemaal te ontleden. Ik wist het ook meteen wanneer ik op een basisovertuiging stuitte. Dan zakte ik in mijn gevoel. Meestal moest ik dan huilen. Daarna opluchting, ruimte. Een lachbui. Of gewoon even stilstaan bij hetgeen net gebeurde. Het is goed om kritische vragen te stellen aan jezelf.  Daar heb je iemand voor nodig. Dat kan je niet alleen.

 

Marije, 24 jaar: “Een antwoord kan zo beklemmend zijn.”
Ik zou graag onze gesprekken willen voortzetten. Ik heb gemerkt dat de eerste gesprekken mij enorm hebben geholpen in het scheppen van een soort bewustwording bij mijzelf. De vragen die wij samen hebben geformuleerd, zijn mij erg dierbaar geworden. En ik merk dat eenvoudigweg het stellen van deze vragen mij meer rust brengt, dan menig antwoord mij zou bieden. Ik merk dat ik soms meer comfort kan halen uit een vraag, dan uit een antwoord. Het klopt inderdaad dat een vraag beweegt. Een antwoord kan soms zo beklemmend zijn.
Wat ik heb geleerd is dat een vraag inderdaad uitnodigt om stil te staan en geen opdracht is, voor het zoeken naar een antwoord. Het stellen van vragen lijkt minder beangstigend dan voorheen. Omdat ik nu na het vraagteken geen gapend gat zie, dat alleen opgevuld kan worden met antwoorden. Soms is het antwoord, gewoonweg het stellen van een vraag.”